Po starcie Sojuza 10 załoga z Kołodinem została wyznaczona do lotu Sojuza 11 jako podstawowa. Na początku czerwca, tuż przed wyznaczonym terminem startu, komisja państwowa wycofała z pierwszego składu tę załogę a w ich miejsce wyznaczyła dublerów: Gieorgija Dobrowolskiego, Władisława Wołkowa oraz Wiktora Pacajewa. Powodem tej decyzji były wątpliwości lekarzy co do stanu zdrowia Kubasowa. W dalszych przygotowaniach, do kolejnego lotu na stację kosmiczną Salut, Kubasowa zamienił Nikołaj Rukawisznikow. Datę startu wyznaczono na 20 lipca 1971. Szkolenie zostało przerwane po tragicznej śmierci załogi Sojuza 11 i konieczności zmodyfikowania statku Sojuz na wersję dwuosobową.Do 1975 przechodził ogólne szkolenie dla kosmonautów mających uczestniczyć w lotach na stacje kosmiczne. Jesienią 1975 został przydzielony w charakterze inżyniera pokładowego do pierwszej załogi odwiedzającej (misja krótkotrwała), która miała przycumować do stacji kosmicznej Salut 6. Podczas lotu Kołodin miał pracować na zewnątrz statku kosmicznego. Na dowódcę wyprawy był wyznaczony Władimir Dżanibekow (wówczas także debiutant). Nieudany lot Sojuza 25 spowodował, że podjęto decyzję o rozformowaniu wszystkich załóg, których członkowie nie posiadali doświadczenia w lotach kosmicznych.Była to ostatnia nominacja kosmonauty do konkretnej załogi.