thumb|Józef Piłsudski z oficerami 1 DPLeg. Od lewej płk Stefan Biestek, płk Jan Kruszewski, płk dypl. Teodor Furgalski, ppłk Zygmunt Wenda, ppłk Władysław Filipkowski thumb|Grób pułkownika Teodora Furgalskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Teodor Wiktor Furgalski., ps. „Pandor” (ur. 11 września 1893 w Brzostku, zm. 25 listopada 1939 w Tworkach) – pułkownik dyplomowany, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 11 września 1893 w Brzostku, w rodzinie Antoniego, notariusza, i Heleny z Grychowskich. Był młodszym bratem Tadeusza ps. „Wyrwa” (1890–1916), majora Legionów Polskich. Uczył się w C. K. I Gimnazjum w Rzeszowie, gdzie w 1912 zdał z odznaczeniem egzamin dojrzałości. W latach 1912-1914 studiował Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. W trakcie nauki pozostawał pod opieką dr. Wiktora Grychowskiego, adwokata w Leżajsku.
Od 1912 członek Związku Strzeleckiego, w którym ukończył szkolenie oficerskie. Od sierpnia 1914 w Legionach, początkowo dowodził plutonem w 1 pułku piechoty, a następnie kompanią w 5 pułku piechoty. Podczas służby legionowej nosił pseudonim „Pandor”. Po kryzysie przysięgowym wcielony do armii Austro-Węgier. Walczył w 557 pułku piechoty na froncie włoskim.