mały|Grób Stanisława Majewskiego i jego żony Wandy na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, 23 lipca 2008 Stanisław Wacław Majewski (ur. 11 kwietnia 1915 w Czelabińsku, zm. 29 lipca 1985) – polski prawnik, bankowiec i polityk. Prezes Narodowego Banku Polskiego (1965–1968, 1981–1985), minister finansów (1968–1969), przewodniczący Komisji Planowania przy Radzie Ministrów (1970–1971) oraz wiceprezes Rady Ministrów (1969–1971).
Życiorys Syn Józefa i Zofii. Z wykształcenia prawnik, w 1937 ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1934 do 1937 był pomocnikiem biurowym w Państwowym Zarządzie Dróg Wodnych w Krakowie, następnie do 1941 urzędnik w Banku Handlowym w Krakowie, a następnie do 1944 w Banku Handlowym w Warszawie. Od 1945 do 1947 referent i kierownik działu w Banku Spółdzielczym „Społem” w Łodzi, a do 1949 kierownik działu w Banku Gospodarstwa Spółdzielczego w Warszawie. W latach 1949–1950 wicedyrektor Banku Rzemiosła i Handlu w Warszawie, następnie do 1951 naczelnik wydziału w Mininistestwie Finansów do 1965 dyrektor departamentów resortu.