wysokość: 45–60 mm.
Występowanie Gatunek holarktyczny, obejmuje zasięgiem zachodnią, środkową, wschodnią i północną część Europy (jako jeden z nielicznych małży sięga poza 70ºN), azjatycką część Rosji po Sachalin, Japonię i Amerykę Północną od Nowej Fundlandii do Pensylwanii. Perłoródka rzeczna dawniej występowała pospolicie w wodach Europy, wyginęła na wielu stanowiskach, w tym także w Polsce, gdzie żyła w potokach sudeckich, na Dolnym Śląsku, a nawet w centralnej części kraju (w Bzurze). Sudeckie skójki perłorodne i znajdywane w nich perły opisał m.in. w wydanej w 1600 r. w Lipsku pracy pt. „Stirpium et fossilium Silesiae Catalogus” wybitny śląski przyrodnik Caspar Schwenckfeld, zajmujący wówczas stanowisko „medyka” (lekarza okręgowego) w Jeleniej GórzeMirosław Syniawa, Rafał Syniawa: Śląski Pliniusz, [w:] „Przyroda Górnego Śląska” nr 19, wiosna 2000, s. 14–15..
Biologia i ekologia Zajmowane siedliska Występuje w górnym i środkowym odcinku rzek (potoków), głównie spływających z masywów górskich, o wodzie miękkiej (pH około 7;