thumb|200px|Roślinność runa rozwija się głównie wczesną wiosną, tu widoczny gatunek charakterystyczny zespołu – żywiec gruczołowaty (Dentaria glandulosa). thumb|200px|W niektórych postaciach zespołu podszyt jest prawie niewykształcony. thumb|200px|Buczyna karpacka w górnej granicy swojego pionowego zasięgu. thumb|200px|Jesienny aspekt buczyny (stoki Bucznika w Beskidzie Śląskim)
Żyzna buczyna karpacka zwana też buczyną karpacką (Dentario glandulosae-Fagetum Klika 1927 em. Mat. 1964, syn. Fagetum carpaticum Klika 1927) – zespół roślinności należący do związku Fagion sylvaticae grupującego lasy bukowe. Jest to zespół leśny, który niegdyś zajmował niemal całe piętro regla dolnego w Karpatach od ok. 600 do 1150 m n.p.m. Obecnie jeszcze zachował się w nienaruszonym stanie w niektórych trudno dostępnych miejscach. Buczyna ta charakteryzuje się domieszką jodły, wiązu górskiego i jaworu. W wyższych partiach miejsce jodły zajmuje świerk. Dominujący gatunek – buk zwyczajny osiąga często ogromne rozmiary. Tworzy zwarte i cieniste drzewostany z szerokimi koronami i rzadko rozstawionymi pniami ogromnych drzew. W górnych partiach, na granicy swojego pionowego zasięgu pnie buków są często rozgałęzione i poskręcane.