Został prezesem Stronnictwa Narodowego w KościerzynieKurjer Poznański, R.32, nr 274 (20 czerwca 1937) - wyd. wieczorne, s. 5.. W 1930 r. startował w wyborach do sejmu RP z Listy Narodowej (nr 4), z piątego miejsca na liście. Do sejmu się nie dostał, ale w Kościerzynie zagłosowały na niego 1553 osoby, co stanowiło ok. 48% wszystkich oddanych w tym mieście głosów. W 1930 r. był współorganizatorem kościerskiego oddziału Obozu Wielkiej Polski, organizacji antysanacyjnej, powołanej w 1926 r. przez Romana Dmowskiego (zdelegalizowanej w woj. pomorskim w 1932 r.). W 1931 r. został z przyczyn politycznych wykluczony z Towarzystwa Powstańców i Wojaków, czyli weteranów walk o niepodległość, co spotkało się z dużym odzewem społecznym. Od 1926 r. działał w Towarzystwie Samodzielnych Rzemieślników w Kościerzynie, na forum którego również miał okazję upowszechniać swoje idee społeczne i polityczne o charakterze katolicko-narodowym. Przez cały okres międzywojenny, mimo podeszłego wieku, aktywnie udzielał się w pracach kościerskiego Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół", Towarzystwa "Wyzwolenie", Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży i w innych organizacjach. Cieszył się powszechnym szacunkiem jako weteran walk o niepodległość i społecznik, miał również wybitne zdolności krasomówcze. W 1936 r.