W 1905 r. parafię katolicką w Kościerzynie objął ks. Hubert Kralewski, który mimo polskiego pochodzenia czuł się Niemcem i miał zapędy germanizacyjne. Działalność ks. Kralewskiego wywołała opór wśród patriotycznie nastawionych Kaszubów i Polaków, którzy 6 maja 1906 r. zorganizowali na rynku w Kościerzynie wiec, którego głównym mówcą – jak donosił poznański tygodnik "Praca" – był dzielny wiarus p. Rogala. W mowie swej wykazał p. Rogala, że germanizacya wciska się do kościoła drzwiami i oknami. Uwydatnia się to w ustawiecznem pomnażaniu nabożeństw niemieckich i w stałym wzroście tych dzieci polskich, które uczęszczają na niemiecką naukę przygotowawczą do Sakramentów świętych. Na koniec swej przemowy stawił p. Rogala wniosek, ażeby wybrano komisyę, któraby urządzała rokrocznie wiece i dopilnowała rodziców, aby dzieci na niemiecką naukę przygotowawczą nie posyłali. Wniosek ten wiecownicy przyjęli i natychmiast utworzyli komitet, w którego skład wchodzą pp.: dr Pellowski, dr Majkowski, Rogala, Piwnicki, Kręcki, Kiedrowski, Lniski, Świeczkowski i Troka.