Rok później założono tutaj Towarzystwo Ludowe, którego przewodniczącym został ks. Franciszek Wróblewski, a jego zastępcą Tomasz Rogala. W latach 1907–1912 Rogala był również członkiem rady nadzorczej istniejącego od 1902 r. Banku Ludowego w Kościerzynie. W 1912 r. został współzałożycielem powstałego w Grudziądzu konspiracyjnego "Towarzystwa Odrodzenia Polski", którego celem stało się zorganizowanie w odpowiednim momencie zbrojnego powstania przeciw zaborcy.
W trakcie I wojny światowej Rogala stracił najstarszego syna, Juliana, który w 1915 r. (w wieku 23 lat) zginął na froncie wschodnim. W listopadzie 1918 r., kiedy Cesarstwo Niemieckie chwiało się w posadach po przegranej wojnie, Tomasz Rogala wszedł jako wiceprezes w skład kościerskiej Powiatowej Rady Ludowej, podlegającej Podkomisariatowi Naczelnej Rady Ludowej na Prusy Królewskie, Warmię i Mazury z siedzibą w Gdańsku. 24 listopada na wiecu w Kościerzynie wybrano 13 delegatów (wśród nich Rogalę) na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu, nie ma jednak pewności, czy Rogali udało się w ogóle dotrzeć na jego obrady. Po wybuchu powstanie wielkopolskiego nastroje na Pomorzu uległy radykalizacji, a dobiegające z Paryża informacje o tym, że kwestia przyłączenia tej dzielnicy do odrodzonej Polski jest niepewna, zmobilizowały miejscowych polityków do działania.