stanem średnim, którego rola w czasie wojny o niepodległość mogła być znaczna z uwagi na fakt, że miasta były siedzibami władz zaborczych. Będąc świadomym, że część szlachty może nie chcieć uwłaszczenia chłopów, chciał ogłosić karę śmierci dla przeciwników rewolucji. Pod koniec życia jego poglądy uległy złagodzeniu. Hasło rewolucji społecznej zastąpił wezwaniem do solidaryzmu społecznego, apoteozował tradycje szlacheckie (w ich wymiarze samorządowo-demokratycznym), ostrzegał przed walką zbrojną, dopuszczał nawet stały związek z Rosją pod warunkiem demokratyzacji tej ostatniej. Z entuzjazmem jednak przyjął wybuch powstania styczniowego, powracając wówczas do rozwijanej kilkanaście lat wcześniej koncepcji „wojny ludowej”.
Twórczość Filozofia ekonomii materialnej ludzkiego społeczeństwa, tom 1, tom 2, Poznań 1843-1845. O prawdach żywotnych narodu polskiego, Bruksela 1844. Katechizm demokratyczny, czyli opowiadanie słowa ludowego, Paryż 1845. Stan średni i powstanie [powst. 1845], Warszawa 1982. Pamiętnik [powst. 1852-1853], wyd. pt. Pamiętniki i wizerunki, Wrocław 1951. Pan Józef Bojalski, dziedzic dóbr Osin z przyległościami, cz.1, Poznań 1854. Rosja i Europa. Polska. Wstęp do badań nad Rosją i Moskalami, Paryż 1857. Demokracja w Polszcze.