Jego muzyka była niezwykle popularna za jego życia i jeszcze przez kilkadziesiąt lat po śmierci. W pierwszych dekadach XIX w. była już wykonywana rzadziej. Ostatnie wykonanie dzieła Telemanna dużych rozmiarów, Der Tod Jesu (śmierć Jezusa), miało miejsce w 1832 r. Ponowne zainteresowanie muzyką Telemanna datuje się na pierwsze dekady XX w., a jego kulminacją było krytyczne wydanie, realizowane przez dom wydawniczy Bärenreiter w latach 50.
Niektóre dzieła Tafelmusik (suity orkiestrowe); Pariser Quartette (Kwartety Paryskie); Darmstädter Ouvertüren (Uwertury Darmstadzkie); Hamburger Ebb und Fluth (Przypływ i odpływ morza w Hamburgu) – uwertura; Pimpinone – opera; Weinachtsoratorium – oratorium na Boże Narodzenie; Die Tageszeiten (Pory dnia) – cykl 4 kantat; 12 Metodische Sonaten – sonaty metodyczne na flet (lub skrzypce) i continuo (z autorską bogatą ornamentacją, dodaną do głosu solowego bez ornamentów w częściach wolnych); 12 Fantasien fur Violine solo – fantazje na skrzypce solo.
Posłuchaj
Zobacz też Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Georga Philippa Telemanna (Poznań)
Bibliografia