Od 1968 do 1970 był I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego w Poznaniu, w latach 1970–1974 i 1980–1985 sekretarzem KC, a w latach 1977–1980 I sekretarzem Komitetu Krakowskiego oraz przewodniczącym Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej.

W latach 1974–1977 minister rolnictwa i członek Prezydium Rządu, w 1980 objął urząd wiceprezesa Rady Ministrów. W okresie 1980–1985 członek, a 1985–1989 zastępca przewodniczącego Rady Państwa. Pełnił mandat poselski na Sejm PRL IV, V, VI, VII, VIII i IX kadencji (1965–1989), w latach 1980–1985 przewodniczący Klubu Poselskiego PZPR w Sejmie VIII kadencji. W 1980 został przedstawicielem Polski w Komitecie Wykonawczym Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej, w tym samym roku również został współprzewodniczącym Komisji Wspólnej Rządu i Episkopatu.

Przewodniczył komisji rządowej prowadzącej negocjacje z Międzyzakładowym Komitetem Strajkowym w Szczecinie w sierpniu 1980. Złożył podpis pod porozumieniem między rządem a Międzyzakładowym Komitetem Strajkowym, którego przewodniczącym w Szczecinie był Marian Jurczyk. Zawierało ono zgodę na powstanie niezależnych związków zawodowych. W latach 1981–1983 był członkiem Komisji KC PZPR powołanej dla wyjaśnienia przyczyn i przebiegu konfliktów społecznych w dziejach Polski Ludowej„Trybuna Robotnicza”, nr 177, 4–6 września 1981, s. 2..