Na mocy nadania króla Augusta III Sasa z 1752 roku starostwo stopnickie otrzymał Eliasz Wodzicki z Granowa, generał wojsk koronnych. W roku 1783 starosta przebudował zamek na barokowy pałac i zbudował dwie murowane oficyny, z czego jedna z nich mogła być pozostałością średniowiecznego dworu. W dniu 11 czerwca 1787 r. król Stanisław August Poniatowski odwiedził starostę Eliasza Wodzickiego w świeżo odnowionym pałacu. Z lustracji z 1789 roku wynika, że założenie składało się od tego czasu z głównego dworu oraz dwóch oficyn. Po III Rozbiorze Polski dawny powiat buski, a z nim zamek w Stopnicy znalazł się w granicach Austrii. Po 1809 roku Stopnica została przyłączona do Księstwa Warszawskiego w powiecie stopnickim. W 1810 roku dzierżawcą pałacu i przynależnego do niego majątku stał się sędzia pokoju Jan Nepomucen Rupniewski, po którego śmierci opisano zespół jako budynek trzykondygnacyjnego pałacu z dwoma murowanymi oficynami i stajnią otoczonymi parkanem z murowanymi filarami. Okazała skarpa od południowo-wschodniej została zbudowana przypuszczalnie w XIX wieku. Po pożarze miasta w 1854 roku do dawnego pałacu przeniesiono biura władz miejskich, ale w pięć lat później pożar strawił dach i piętro budynku.