Miony są najsilniej penetrującymi cząstkami naładowanymi, gdyż nie oddziałują silnie z jądrami ośrodka, zarazem dzięki wyższej masie nie tracąc znacząco energii na promieniowanie hamowania (jak to się dzieje z elektronami). Jedynym znaczącym mechanizmem utraty energii przez mion przechodzący przez ośrodek materialny jest jonizacja atomów tego ośrodka. Miony kosmiczne są przez to obserwowane nawet na głębokości kilkuset metrów pod powierzchnią Ziemi.
Mion został odkryty przez C.D. Andersona w roku 1937 jako składnik wtórnego promieniowania kosmicznego. Początkowo został zakwalifikowany do mezonów ze względu na masę pośrednią pomiędzy masą elektronu a protonu. W miarę rozwoju rozumienia budowy i oddziaływań cząstek elementarnych, nazwa mezon została zarezerwowana dla hadronów o spinie całkowitym, a dawną nazwę mezon µ zastąpiła współczesna nazwa mion.
Zobacz też
mionium model standardowy detektor CMS kataliza mionowa atom mionowy taon
Przypisy
Linki zewnętrzne Nagrania na YouTube [dostęp 2024-03-31]: Karolina Głowacka i Krzysztof Meissner, Uchylono drzwi do nowej fizyki? Prof. Krzysztof Meissner o wynikach eksperymentu Muon g-2 w Fermilab, kanał „Radio Naukowe”, 9 kwietnia 2021. Sabine Hossenfelder, Particle Physics Most Famous Anomaly (almost) Solved , kanał autorski, 28 marca 2024.
Kategoria:Leptony