W latach 1924–1930 występowały w Krakowie gościnnie jedynie opery z innych miast (Opera Lwowska, Opera Warszawska, zespół operowy Teatru Miejskiego w Katowicach, Warszawski Teatr Niewiarowskiej, warszawska Operetka „Nowości”). Działalność Krakowskiego Towarzystwa Operowego trwała od 1915 do r. 1938 z przerwą w latach 1924–1930. Od roku 1931 (do 1939) wznowiono działalność krakowskiego zespołu operowego, wystawiając opery znów w gmachu Teatru im. Juliusza SłowackiegoJ. W. Reiss, Jak Kraków walczył o operę, Kraków 1934, s. 26-27..
Tydzień po zakończeniu działań wojennych na tym terenie, władze miasta wznowiły działalność Teatru im. J. Słowackiego jako teatru dramatu i opery. 25 stycznia 1945 inaugurowano ją Hrabiną Stanisława MoniuszkiEncyklopedia Krakowa, s. 704, PWN, Warszawa-Kraków 2000. Powstały też inne operowe i operetkowe inicjatywy. Nie utrzymały się jednak dłużej z powodów finansowych. W 1946 roku zespół operowy (bez stałej siedziby) zorganizował Walerian Bierdiajew. Występował on dwa razy w tygodniu na scenie Teatru im. Słowackiego dając w ciągu dwóch lat swej działalności dziesięć premier.