mały|prawo|400px|Funkcja luminancji fotopowej (czarny) oraz skotopowej (zielony). Krzywa fotopowa zawiera standard CIE 1931 (linia ciągła), zmodyfikowane dane Judd-Vos z 1978 roku (linia kreskowana), oraz dane Sharpe, Stockman, Jagla & Jägle z roku 2005 (linia kropkowana).
Strumień świetlny – wielkość fizyczna z dziedziny fotometrii wizualnej określająca całkowitą moc światła emitowanego z danego źródła światła mogącego wywołać określone wrażenie wzrokowe.
Strumień świetlny oznaczany jest literą Φ. Jego jednostką miary jest lumen. Izotropowe źródło punktowe, którego światłość jest równa 1 kandeli, emituje strumień 4π lumenów.
Strumień świetlny jako miara jasności Strumień świetlny określa się na podstawie oddziaływania światła na oko tzw. standardowego obserwatora. Strumień świetlny charakteryzuje czułość ludzkiego oka, co nie oznacza, że światło o dwukrotnie większym strumieniu jest rejestrowane przez człowieka jako dwukrotnie jaśniejsze. Skala strumienia świetlnego dla danej długości fali świetlnej jest proporcjonalna do energii niesionej przez światło i nie uwzględnia prawa Webera-Fechnera.