Jan-Erik Lundqvist (ur. 14 kwietnia 1937 w Sztokholmie) – szwedzki tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa.
W latach 60. Lundqvist zaliczany był do czołowych zawodników w tenisie amatorskim. W rankingu The Daily Telegraph za rok 1964 Szwed uplasował się na 3. miejscu, za Australijczykami Royem Emersonem i Fredem Stollem. W imprezach wielkoszlemowych, zdominowanych w tym okresie przez zawodników australijskich, Lundqvist najdalej doszedł dwukrotnie do półfinału French Open, zarówno w 1961 roku, jak i 1964 roku. Największym sukcesem Lundqvista jest zwycięstwo w międzynarodowych mistrzostwach Włoch w Rzymie w 1964 roku, kiedy pokonał w finale Freda Stolle. Rok później triumfował w halowych mistrzostwach USA, w ćwierćfinale eliminując byłego mistrza Wimbledonu Chucka McKinleya, a w finale pokonując Dennisa Ralstona. Lundqvist wygrał również zawody w Båstad w 1963 roku, był ponadto wielokrotnym triumfatorem narodowych mistrzostw Szwecji.