W latach 1952–1954 pracował jako wikariusz w Parafii św. Joachima w Zagórzu. W trakcie II synodu diecezji częstochowskiej pełnił funkcję przewodniczącego synodalnej komisji ds. powołań i seminariów duchownych, a także był członkiem komisji ds. duchowieństwa i komisji doktrynalnej. W 1974 został członkiem Komisji Episkopatu Polski ds. Misji. W 1973 otrzymał godność kapelana honorowego Jego Świątobliwości.
Od 1956 był wykładowcą w częstochowskim seminarium duchownym, gdzie prowadził zajęcia z teologii dogmatycznej (1956–1993), patrologii (1956–1964), historii teologii (1956–1964) i propedeutyki teologii (1962–1967), ponadto od 1956 pełnił funkcję sekretarza kancelarii seminarium, od 1962 zajmował stanowisko prefekta, a w latach 1974–1979 sprawował urząd rektora. W latach 1969–1979 prowadził wykłady z teologii dogmatycznej na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie, gdzie w 1971 objął stanowisko zastępcy profesora przy Katedrze Teologii Dogmatycznej, a w latach 1971–1974 pełnił funkcję sekretarza Rady Wydziału. W latach 1971–1973 wykładał dogmatykę w Instytucie Eklezjologicznym w Częstochowie, którego wicerektorem został w 1974. Należał do Polskiego Towarzystwa Teologicznego w Krakowie.