W jego filmach często pojawia się audiowizualna deformacja, gdy jedne odgłosy zostają zastąpione przez inne, albo jedne rzeczy „udają” drugie; martwe przedmioty czasem nabierają pozorów życia, często zupełnie niezauważalnych dla człowieka.
Zachowując do końca niezależność finansową, Tati poniósł klęskę przy produkcji swojego przedostatniego ukończonego pełnometrażowego filmu Playtime, realizowanego w nowatorskiej wtedy technice 70 mm stereo.
Filmografia Reżyseria 1949: Dzień świąteczny (Jour de fête) 1953: Wakacje pana Hulot (Les vacances de monsieur Hulot) 1958: Mój wujaszek (Mon oncle) 1967: Playtime 1970: Pan Hulot wśród samochodów (Trafic) 1974: Parada (Parade)
Nagrody Cezar 1977 Nagroda Honorowa Nagroda na MFF w Cannes Nagroda Specjalna Jury: 1958 Mój wujaszek
Przypisy
Linki zewnętrzne
Oficjalna strona Jacques’a Tatiego
Kategoria:Francuscy aktorzy filmowi Kategoria:Francuscy reżyserzy filmowi Kategoria:Francuscy scenarzyści XX wieku Kategoria:Francuzi pochodzenia holenderskiego Kategoria:Francuzi pochodzenia włoskiego Kategoria:Francuzi pochodzenia rosyjskiego Kategoria:Laureaci Honorowego Cezara Kategoria:Reżyserzy filmów nagrodzonych Oscarem dla najlepszego filmu międzynarodowego Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1982