Służba wojskowa Po zaliczeniu przeszkolenia oficerów morskiej artylerii rakietowej otrzymał przydział na kuter rakietowy projektu 205 ORP „Elbląg”, na którym był kolejno dowódcą działu II rakietowo-artyleryjskiego (1972–1974) oraz zastępcą dowódcy okrętu (1974–1976). Następnie dowodził bliźniaczym kutrem rakietowym ORP „Darłowo”. W 1980 został flagowym oficerem broni rakietowo-artyleryjskiej, a następnie od 1982 pełnił funkcję szefa Sztabu – zastępcy dowódcy w 2 dywizjonie kutrów rakietowo-torpedowych w Gdyni. W latach 1984–1988 był dowódcą 1 dywizjonu kutrów rakietowo-torpedowych w Gdyni. Kolejne stanowisko służbowe objął w Oddziale Operacyjnym Sztabu Marynarki Wojennej w Gdyni, gdzie wyznaczono go starszym oficerem operacyjnym.

W 1991 został zastępcą dowódcy do spraw liniowych, a w 1996 dowódcą w 3 Flotylli Okrętów imienia komandora Bolesława Romanowskiego w Gdyni. Od 2004 do 2005 był zastępcą szefa Sztabu Marynarki Wojennej. 18 kwietnia 2005 objął stanowisko szefa Szkolenia Marynarki Wojennej i dowódcy garnizonu Gdynia, które zajmował do początku 2010, po czym zakończył zawodową służbę wojskową.

Jest żonaty, ma dwóch synów.