Z czasem wzniesiono tam drewniane pomosty ładunkowe i nabrzeża.
Od załadunku towarów wywodzi się nazwa wyspy a także przebiegającej przez nią późniejszej ul. Łasztowej. Średniowieczne słowa łacińskie: lastagium, lestagium, lastadium (polski odpowiednik "łaszt") oznaczają ciężar jakiegoś ładunku (niem. Last, franc. Lastage, ang. Lastage) i ostatecznie rozumiano je jako miarę objętości. W XIV w. była to jednostka ładunku okrętowego i miara artykułów sypkich. Obliczano w niej także wyporność statków. Mianem tym zaczęto z czasem określać całą wyspę.
Szybko zabudowano małą wysepkę i budowa dalszych budynków przeniosła się na kolejną, koncentrując się wzdłuż drogi do przeprawy przez Parnicę, nazwa "Łasztownia" została przeniesiona na te nowe obszary.
Już w XIV w. cały teren do Parnicy nosił nazwę Łasztowni. Główną drogę biegnącą przez wyspę także nazwano Łasztownią – lub Drogą Łasztową. Zabudowywano również tereny w kierunku północnym, aż do wypływu z Odry jej ramienia – Duńczycy, co spowodowało pojawienie się dwóch nazw. Część najstarszą, właściwą wyspę, nazwano (niem.) Grosse Lastadie (Wielką Łasztownią), pozostałą część (głównie były to obszary ciągnące się wzdłuż Odry aż do Duńczycy) nazwano (niem.) Kleine Lastadie (Małą Łasztownią). W 1325 używano określeń: parva lastazia w 1411: upp der lutteken lastaden.