W tym samym czasie została prowadzącą brytyjski program telewizyjny Music My Way w telewizji BBC.
W 1972 roku Leandros ponownie wzięła udział w Konkursie Piosenki Eurowizji, po raz drugi reprezentując Luksemburg, tym razem z utworem „Après toi”, z którym wystąpiła podczas finału widowiska w 1972 roku. Podczas koncertu finałowego imprezy zdobyła łącznie 128 punktów i zajęła pierwsze miejsce, wygrywając cały konkurs. Po wygranej wydała utwór w sześciu innych wersjach językowych: niemieckiej („Dann kamst du”), włoskiej („Dopo te”), greckiej („Mono esi”), hiszpańskiej („Y después”), japońskiej („Omoide ni ikiru”) i angielskiej („Come What May”), która dotarła do drugiego miejsca krajowej listy przebojów. Singiel osiągnął sukces komercyjny na świecie, uzyskując sprzedaż ponad 6 milionów egzemplarzy. W tym samym roku wydała swój kolejny album studyjny zatytułowany Après toi, który został wydany także w angielskiej, greckiej i niemieckiej wersji językowej. thumb|200px|Vicky Leandros w Kolonii (2008 r.) W 1973 roku Leandros wydała płyty zatytułowane Itan mia wradia, Ihr Freunde mein, Meine Freunde sind die Träume (w angielskiej wersji jako Dreams Are Good Friends i Chante Bouzouki. W kolejnym roku wydała krążek zatytułowany Mein Lied für Dich, na którym znalazła się piosenka „Theo wir fahr’n nach Lodz”.