W ciągu następnych dwudziestu lat ukazały się jej kolejne płyty: Meine Liebe meine Lieder, Oh mi mama (canta en castellano), Poso s' ajapo, Vicky Leandros, Ich bin ein Mädchen (1978), Unsere Schönsten Volkslieder (nagrana we współpracy z chórem Westfalskich Słowików w 1979 roku), Ich gehe neue Wege (w greckiej wersji jako Irta ja sena, Sing Greek Songs (w duecie z Demisem Rousossem), Love Is Alive (1981), Verloren zijn we niet (1982), Vicky (1983; dwa lata później w wersji francuskiej pod tym samym tytułem), Ich bin ich (album kompilacyjny z 1988), Ich bin, Piretos tu erota (1989), Starkes Gefühl, Pes mu pos Boris, Epitichies mu, To mistiko su (1990), Proseche! Den ta kao ksana (1991), Nur einen Augenblick (1992), Andres (1993), Lieben und Leben (1995), Gefühle (1997) i Weil mein Herz dich nie mehr vergißt (1998), na której znalazła się niemieckojęzyczna wersja przeboju „My Heart Will Go On” Céline Dion wykorzystana w krajowej wersji językowej filmu Titanic z 1997 roku.