Był zwolennikiem tezy o nieniemieckim pochodzeniu Wilamowian i podkreślał rzekome podobieństwo języka wilamowskiego do niderlandzkiego, fryzyjskiego czy angielskiego, co było – obok rodzinnych sporów majątkowych – jednym z powodów poważnego konfliktu z bratem Hermannem (autorem Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice – Słownika niemieckiej gwary Wilamowic), który nawet zmienił swoje nazwisko z Biesik na Mojmir.
Zmarł w wieku 76 lat na zapalenie płuc i został pochowany na cmentarzu św. Anny w Trieście.
Upamiętnienie thumb|Strona tytułowa Gedichte von Florian Biesik in der Mundart von Wilamowice
Wybór utworów Biesika (sześć wierszy i jeden list) został opublikowany w 1933 przez Heinricha Andersa jako Gedichte von Florian Biesik in der Mundart von Wilamowice. Pięć innych, w tym poemat Óf jer wełt, pozostały szerzej nieznane aż do odnalezienia 230-stronicowego rękopisu (obejmującego w sumie dziesięć tekstów, w tym pięć opublikowanych wcześniej przez Andersa) przez Tomasza Wicherkiewicza podczas badań terenowych w Wilamowicach w 1989.