Jan Kasper von Ampringen był oddanym sługą cesarza Leopolda I i zagorzałym przeciwnikiem reformacji. W latach 1673–1679 pełnił rolę namiestnika Węgier, gdzie wprowadzał niezwykle uciążliwe represje administracyjne. Wywołało to bunt, który w krótkim czasie przemienił się w węgierskie powstanie narodowe pod przywództwem Imre Thökölyego. Dodatkowo kraj nawiedziła epidemia dżumy. Zachorował również von Ampringen. Schorowanego i niemogącego ogarnąć chaosu wojny domowej gubernatora cesarz zmuszony był odwołać.
W 1682 cesarz uczynił von Ampringena starostą generalnym Śląska. Aby móc pełnić ten urząd musiał być jednym ze śląskich książąt. Cesarz podniósł więc go dożywotnio do stanu księcia na Bruntálu.
Jan Kasper von Ampringen nie nacieszył się długo nową funkcją. Osłabiony przebytą dżumą, ponownie zapadł na zdrowiu. Zmarł 9 września 1684 rażony apopleksją.
Pochowany został w Bruntálu.
Bibliografia
Kategoria:Komturowie krajowi Austrii Kategoria:Wielcy mistrzowie zakonu krzyżackiego Kategoria:Starostowie generalni Śląska Kategoria:Urodzeni w 1619 Kategoria:Zmarli w 1684