W tymże sezonie doszedł również do półfinału turnieju Sky International, w którym przegrał z Hendrym. Po sezonie 1992/93 został sklasyfikowany na 50. miejscu na światowym rankingu.
Kolejny sezon – 1993/94 był potwierdzeniem ustabilizowanej formy Harolda. W turniejach tylko dwa razy nie zakwalifikował się do 1/32. Osiągnął ćwierćfinał w turnieju Regal Welsh. Doszedł również do drugiej rundy mistrzostw świata, w której przegrał z Hendrym. Ponadto zagrał w półfinale nierankingowego turnieju B 7 H Championship. Sezon 1993/94 zakończył na pozycji 19.
W kolejnym sezonie doszedł do drugiego w swojej karierze finału turnieju rankingowego, przegrał w nim z Johnem Higginsem. Wystąpił też w ćwierćfinałach 4 innych turniejów rankingowych. Po sezonie 1994/95 awansował do czołowej 16 rankingu – zajmując w nim miejsce 13.
Dwa półfinały i trzy ćwierćfinały (w tym w MŚ) w kolejnym sezonie dały mu 11. miejsce w rankingu. W sezonie 1996/97 osiągnął już tylko dwa ćwierćfinały, co spowodowało utratę pozycji w rankingu i spadek na 18. lokatę. Po sezonie 1997/98 spadł na 19. miejsce.