Następnie przeniósł się do Warszawy, gdzie już jako zawodowy dziennikarz pracował w różnych redakcjach, m.in. jako reporter w czasopismach „Razem” i „Pokoleniu” (wraz z Andrzejem Mularczykiem). Od 1952 na łamach tygodnika „Świat” dość regularnie publikował reportaże i opowiadania. W 1977 odwiedził Lwów po raz pierwszy po wojnie. Zamieszkiwał na warszawskiej Sadybie. Od 1987 był członkiem Obywatelskiego Konwentu Konsultacyjnego przy przewodniczącym Rady Narodowej m. st. WarszawyObywatelski Konwent Konsultacyjny, "Życie Warszawy", nr 246, 21 października 1987, s. 8..

Był mężem Krystyny Czechowicz-Janickiej, lekarz i profesor okulistyki, miał dwie córki: Katarzynę (ur. 1956 z poprzedniego małżeństwa) oraz Agnieszkę (ur. 1966). Świadkami na jego ślubie byli Andrzej Ehrlich i Ryszard Pietruski.

Zmarł 15 kwietnia 2007 w Warszawie, pochowany 23 kwietnia 2007 na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A29-tuje-16).

Twórczość Pisarstwo Za jego debiut literacki uznawany jest reportaż pt. Nylon zamieszczony na łamach tygodnika „Świat” w 1953.