Klemens I lub Klemens Rzymski (, ; ur. w Rzymie, zm. ok. 97/99/101 tamże) – zwany Apostołem pokoju, przełożony gminy rzymskiej, 4. papież w latach ok. 88/91-97/99/101, święty Kościoła katolickiego, anglikańskiego, ewangelickiego i Cerkwi prawosławnej.
Życiorys Urodził się w Rzymie, jako syn Faustyna. Jest utożsamiany z Klemensem, o którym wspomina Paweł z Tarsu w liście do Filipian. Jest także błędnie utożsamiany z Flawiuszem Klemensem, kuzynem Domicjana. Według tradycji, potwierdzonej przez Tertuliana i Hieronima ze Strydonu, otrzymał sakrę z rąk apostoła Piotra. Klemens miał być bezpośrednim następcą Piotra, jednak w trosce o jedność wspólnoty ustąpił miejsca Linusowi, przez co nazywany jest apostołem pokoju. Początek jego pontyfikatu datuje się na ok. 88/91 rok.
Był autorem pierwszego listu Klemensa do Koryntian, w którym nawołuje mieszkańców Koryntu do przywrócenia prezbiterów, usuniętych wcześniej z urzędów. Wspomina w nim, że biskup jest przełożonym prezbiterów i diakonów. Dokument włączono przez jakiś czas do kanonu Nowego Testamentu i długo był czytany w kościołach. Klemensowi błędnie przypisywano autorstwo II-wiecznego drugiego listu Klemensa do Koryntian, III-wiecznych Pseudoklementyn i IV-wiecznych Konstytucji Apostolskich.