W 1912 opracował Ustawy Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, w pełni zaakceptowane przez władze kościelne. Powołał w Konarzewie własną strukturę terytorialną – Towarzystwo Przyjaciół Młodzieży, którego statut abp Edward Likowski uznał za wzorcowy i godny naśladowania. Ustawy wprowadzały zupełnie nową formę działalności, szczególnie przydatną dla celów patriotyczno-wychowawczych, a jednocześnie atrakcyjną dla młodzieży, czyli kulturę fizyczną i sport (z uwzględnieniem aspektów paramilitarnych). Sam Związek Towarzystw Młodzieży powstał w 1914. Po wybuchu powstania wielkopolskiego wszedł w skład miejscowego komitetu powstańczego w Konarzewie. 10 listopada 1928 został mu nadany Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia PolskiM.P. z 1928 r. nr 260, poz. 631 „za zasługi na polu pracy narodowej i społecznej”.
Zmarł na początku II wojny światowej na atak serca, po przesłuchaniu i rewizji przeprowadzonej na probostwie, w trakcie próby aresztowania przez Niemców.