Kolejne aktualizacje systemu wydawane były w latach 1980, 1987 i w wersji szczególnie spopularyzowanej w 1997 (Diversity and Classification of Flowering Plants). Współpracował m.in. z amerykańskim botanikiem Arthurem Cronquistem, który opublikował w 1981 własny system. Ostatnia wersja systemu została opublikowana w 2009 i uwzględnia ona nowe informacje o filogenezie okrytonasiennych powstałe w wyniku rozwoju metod molekularnych. To oraz współpraca z wpływowymi członkami Angiosperm Phylogeny Group – Peterem F. Stevensem i Jamesem L. Revealem skutkowały zbliżeniem klasyfikacji do systemów APG.
System klasyfikacji roślin okrytonasiennych Tachtadżiana (system Tachtadżiana) ujmuje je jako gromadę Magnoliophyta i zakłada ich monofiletyzm. Dzieli je na dwie klasy: Magnoliopsida (dwuliścienne) i Liliopsida (jednoliścienne), także w wersji systemu z 2009. Klasy te podzielone są na podklasy, nadrzędy, rzędy i rodziny. System różni się od rozwijanego w podobnym czasie systemu Cronquista m.in. obecnością nadrzędów i większą liczbą podklas. Tachtadżian tworzył system bazując na zasadach filogenetyki i dostępnych w tym zakresie danych. Szereg jego rozstrzygnięć zostało później potwierdzonych w badaniach molekularnych (np.