Wspinał się z najwybitniejszymi współczesnymi himalaistami. Jego partnerami byli m.in.: Alex MacIntyre: w przejściu południową ścianą Changabang (1978), wschodnią ścianą Kohe Bandaka (1977), wschodnią ścianą Dhaulagiri (1981), Jerzy Kukuczka w latach 1981–1984: w przejściu nowymi drogami na Gaszerbrum I i Gaszerbrum II oraz trawersie Broad Peaków (1984), Doug Scott: w nieudanym wejściu na Nanga Parbat (1993), Erhard Loretan: na Czo Oju, Sziszapangmie i Trango Tower (1988–1990), Reinhold Messner: w nieudanej próbie zimowego wejścia na Czo Oju (1982), Jean Troillet: na Sziszapangmie i Czo Oju, John Porter: w przejściu południową ścianą Changabang i wschodnią ścianą Kohe Bandaka Paradoksalnie mimo sportowego charakteru wypraw jest w światowym himalaizmie uważany za przedstawiciela kierunku antysportowego, co jest związane z traktowaniem przez niego wspinaczki raczej jako sztuki niż osiągnięcia sportowego.
Jest autorem publikacji na temat wspinaczek i nowych przejść (m.in. Trango Tower, Łamaniec, Losar, Szkocka piątka, Góry świetliste), które były wydawane w polskich i zagranicznych pismach alpinistycznych w kilku językach (angielski, francuski, japoński). Był członkiem Klubu Wysokogórskiego Wrocław, a od 1974 członkiem Klubu Wysokogórskiego w Krakowie, w latach 80.