W połowie lat osiemdziesiątych przystąpiono do opracowywania kolejnej wersji transportera, oznaczonej M113A3, którą od 1987 roku uznaje się za standardową. W pojeździe zamontowano dodatkowe opancerzenie chroniące załogę przed pociskami kalibru 14,5 mm. Wykonano je z płyt stalowych w postaci modułów, które mocuje się do zasadniczego pancerza aluminiowego za pomocą połączeń śrubowych. Moduły mogą być szybko założone lub zdjęte przez dwóch żołnierzy. Przedział desantowy (boki, strop, rampa) zabezpieczono dodatkową warstwą materiału kompozytowego, której zadaniem jest zatrzymywanie odłamków, powstałych z fragmentacji warstwy pancerza zasadniczego. Stanowisko dowódcy wyposażono w nową wieżyczkę z osłoną pancerną karabinu maszynowego. Zamiast wewnętrznego zbiornika paliwa zastosowano dwa zewnętrzne, mocowane do tylnej ściany wozu.