Często spotykamy się z sytuacją, w której interesujący jest tylko kąt rozproszenia θ. Odpowiedni różniczkowy przekrój czynny dσ/dθ jest zdefiniowany jako przekrój czynny na zderzenie, w wyniku którego cząstka rozproszona porusza się pod kątem θ względem początkowego kierunku lotu. Pomiędzy dσ/dΩ a dσ/dθ zachodzi związek:
lub, jeżeli rozkład jest symetryczny wokół kierunku lotu cząstki przed zderzeniem (dσ/dΩ nie zależy od φ):
Niekiedy w opisie zderzeń nieelastycznych używany bywa też różniczkowy przekrój czynny w funkcji energii wychodzącej cząstki Jest to przekrój czynny na zderzenie, w wyniku którego wychodząca cząstka ma energię leżącą pomiędzy a Funkcja ta opisuje więc widmo energii cząstek wychodzących po zderzeniu.
Przykład 1 – różniczkowy przekrój czynny na rozpraszanie geometryczne światła na lustrze-okręgu Dla uproszczenia rozważmy rozpraszanie wiązki światła jako gęstości równoległych promieni w ramach optyki geometrycznej na płaszczyźnie od koła o promieniu o idealnie odbijającym brzegu. Odpowiednikiem trójwymiarowym będzie zatem trudniejsze rozpraszanie światła latarki lub lasera od lustrzanej kuli np. kulki od łożyska mechanicznego. Jednostką przekroju czynnego w jednym wymiarze będzie jednostka długości np. metr.