Po jakimś czasie umiera też Wiktor, jednak wcześniej opowiada swoje przeżycia kapitanowi Robertowi Waltonowi, którego statek odnalazł go w pobliżu koła podbiegunowego.
Postać Frankensteina pobudza do stawiania pytań o granice eksperymentów naukowych, igrania z życiem i śmiercią oraz istoty człowieczeństwa.
Mimo że w powieści powstały stwór nie ma imienia, w kulturze masowej przyjęło się nazywać go również Frankenstein.
Pierwowzory postaci Frankensteina W miejscowości Frankenstein (Ząbkowice Śląskie) miała miejsce afera grabarzy, których w 1606 roku oskarżano o sporządzanie „trującego proszku” z ludzkich zwłok. Jego rozsypywanie po domach i smarowanie nim klamek miało być przyczyną zarazyMarcin Dziedzic, Gabriela Połutrenko, Afery śląskich grabarzy, „Sudety” nr 2/35 (luty 2004), s. 12..
Autorka nie podaje w swej powieści dokładnego opisu procesu, uważa się jednak powszechnie, iż Frankenstein ożywił złożonego przez siebie stwora przy użyciu wyładowania elektrycznego. Taką metodę stosowano w filmowych ekranizacjach powieści. Pierwowzorem Frankensteina był prawdopodobnie alchemik, filozof i wynalazca – Johann Konrad Dippel.
Przypisy
Bibliografia Mary Shelley, Frankenstein, wyd. Siedmioróg, 1996. .
Kategoria:Postacie z filmów grozy Kategoria:Postacie z utworów fantastycznych Kategoria:Postacie z filmów fantastycznych Kategoria:Fikcyjni naukowcy