Indukcyjność cewki Indukcyjność jest podstawowym parametrem elektrycznym opisującym cewkę. Jednostką indukcyjności jest henr [H]. Prąd płynący w obwodzie wytwarza skojarzony z nim strumień magnetyczny. Indukcyjność definiuje się jako stosunek tego strumienia i prądu, który go wytworzył:
Współczynnik zależy od geometrii układu, a więc między innymi od kształtu cewki, liczby zwojów, grubości użytego drutu. Indukcyjność cewki zależy również od przenikalności magnetycznej rdzenia.
Stała cewki Dla prądu stałego odpowiednikiem indukcyjności jest stała cewki:
gdzie: – natężenie pola magnetycznego, – natężenie prądu.
Łączenie cewek Podobnie jak oporniki oraz kondensatory, cewki można łączyć.
Połączenie szeregowe thumb Przy połączeniu szeregowym cewek przez wszystkie płynie ten sam prąd, lecz na każdej z nich może być różne napięcie. Indukcyjność zastępcza takiego układu dana jest wzorem:
Połączenie równoległe thumb Połączone równolegle cewki można zastąpić jedną o indukcyjności zastępczej danej wzorem:
Powyższe zależności zachodzą pod warunkiem, że pole magnetyczne każdej z cewek nie wnika do pozostałych.