thumb|Kadm. Raizō Tanaka Tworząc nową grupę okrętów, Kinkaid wykorzystał doświadczenia z dotychczasowych starć wokół Salomonów, w tym celu podzielił Task Force 67 na grupę niszczycieli oraz dwie grupy uwolnionych od służby eskortowej lotniskowców krążowników, z których każda prowadzona była przez okręt wyposażony w radar typu SGJames Hornfischer: Neptune's Inferno, s. 387-388. Tworzące Task Group 67.2.4 niszczyciele płynąć miały w odległości 10 000 jardów (9144 metry) przed krążownikami celem wykorzystania przewagi zapewnianej przez rozpoznanie radiolokacyjne i wykonania ataków torpedowych z zaskoczenia. Zanim jednak Kinkaid wdrożył swój plan, niemający do niego zaufania i nieceniący go dowódca US Navy adm. Ernest King pozbawił go dowództwa i 28 listopada przeniósł go na północny PacyfikRichard Frank: Guadalcanal, s. 504.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa pod Tassafarongą · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.