mały|upright=1.1|Nieczynny Basen termalno-solankowy w Ciechocinku Aleksander Bronisław Szniolis (ur. 13 września 1891 w Wilnie, zm. 6 maja 1963 we Wrocławiu) – polski inżynier sanitarny, profesor Politechniki Wrocławskiej, kierownik Katedry Techniki Sanitarnej.
Życiorys Aleksander Szniolis ukończył szkołę średnią w Wilnie w 1911 r.https://www.pzits.not.pl/docs/zasluzeni_bio/Szniolis.pdf W tym samym roku wstąpił do Instytutu Politechnicznego w Petersburgu i w 1917 r. uzyskał dyplom inżyniera I stopnia. Początkowo pracował w kolejnictwie, m.in. na stanowisku naczelnika Działu Wodnego w DOKP w Wilnie, a w 1924 r. rozpoczął pracę w dziedzinie inżynierii sanitarnej. Początkowo, był pracownikiem Państwowego Zakładu Higieny. W latach 1924–1926, jako stypendysta Funduszu Rockefellera, studiował w Stanach Zjednoczonych w Harvard University – Graduate School of Engineering. Po powrocie z USA rozpoczął pionierską pracę, organizując Oddział Inżynierii Sanitarnej w Państwowej Szkole Higieny (powołanej w 1922 r. przy Państwowym Zakładzie Higieny – PZH) i był jego kierownikiem w latach 1936–1944 r. Po Powstaniu Warszawskim w 1944 r. A. Szniolis został wywieziony do obozu pracy we Wrocławiu, gdzie po wyzwoleniu miasta w 1945 r. zorganizował filię Państwowego Zakładu Higieny, którą kierował do 1950 r.