Norweskie koty leśne wyglądają podobnie do maine coon i te koty mogły się skrzyżować z miejscowymi kotami, dając tym samym początek tej rasie.
Maine coon został uznany za rasę narodową Kanady. Po raz pierwszy pokazano go na wystawie w Nowym Jorku w 1860 roku. W 1968 roku utworzono Maine Coon Breeders and Fanciers Association, a w 1976 roku uznano maine coona za rasę w USA. FIFe uznała ją oficjalnie w 1983 roku.
Wygląd Maine coon to kot długowłosy średniego typu orientalnego. Średnia masa dorosłego samca to 4,8 do 11 kilogramów, a samicy 3,5 do 8 kilogramów. Pokrywa włosowa składa się z dwóch warstw – podszerstka i włosów okrywowych. Ze względu na swoją budowę jest wodoodporna. Futro jest bardzo obfite na brzuchu i pośladkach, a na szyi układa się w charakterystyczną kryzę. U kotów tych dopuszczalne są wszystkie rodzaje umaszczenia, jednak najbardziej rozpowszechnione jest brązowe umaszczenie typu tabby. Cechą zauważalną na pierwszy rzut oka są duże, trójkątne, wysoko osadzone uszy, zakończone, niczym u rysia, długimi pędzelkami.