Alfabet szwedzki składa się z 29 znaków:
A, B, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, Q, R, S, T, U, V, W, X, Y, Z, Å, Ä, Ö
Litery Å, Ä i Ö thumb|litery alfabetu szwedzkiego na klawiaturze komputera Poza standardowymi literami alfabetu łacińskiego A–Z, w skład alfabetu szwedzkiego wchodzą także znaki „Å”, „Ä” oraz „Ö”. Uznawane za odrębne litery, występują one na końcu alfabetu po literze „Z” – w odróżnieniu od np. przegłosów (Umlaute) w języku niemieckim, które traktowane są jako warianty znaków i tym samym w przyjętej kolejności występują za literami, od których pochodzą (np. „Ä” po „A” czy „Ö” po „O”). Znaki te w sensie gramatycznym nie są umlautami, jednak z braku odrębnego terminu często przyjmuje się w odniesieniu do nich takie określenie.
W źródłach obcojęzycznych w stosunku do języka szwedzkiego i nie dysponujących tymi znakami we własnych alfabetach, niekiedy praktykuje się (analogiczne do umlautów) ich zastąpienie sekwencją dwóch liter alfabetu łacińskiego:
å – ao ä – ae ö – oe.