thumb|Grób Stanisława Wocjana na cmentarzu Powązkowskim Stanisław Wocjan (ur. 10 maja 1903 w Warszawie, zm. 4 października 1974 w Świdrze, ob. dzielnicy Otwocka) – polski artysta malarz, przedstawiciel nurtu klasycznego realizmu, uczeń Mariana Wawrzenieckiego, wykładał geometrię wykreślną na Wydziale Elektrycznym i Łączności (później Elektroniki i Zakładu Konstrukcji Urządzeń Elektrycznych) Politechniki Warszawskiej.
Życiorys Urodził się 10 maja 1903 w Warszawie, w rodzinie Jana i Aleksandry z Mataków. Ukończył gimnazjum w Homlu. Następnie kształcił się w Państwowej Szkole Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda w Warszawie – absolwenci szkoły otrzymywali tytuł inżyniera. W latach 1919–1920 ochotniczo służył w Wojsku Polskim.
Bezpośrednio po zakończeniu II wojny światowej, od roku akademickiego 1945/1946 uczestniczył w odbudowie i organizacji Politechniki Warszawskiej. Pracował na Wydziale Elektrycznym PW, początkowo jako asystent. Prowadził jako profesor wykłady z geometrii wykreślnej i rysunku technicznego. Jego asystentem był wówczas Zdobysław Flisowski. W latach 60. XX wieku kierował Zakładem Podstaw Konstrukcji i Geometrii Wykreślnej PW.