Sonety krymskie – cykl 18 sonetów Adama Mickiewicza, stanowiących opis podróży poety na Półwysep Krymski latem i jesienią 1825. Wiersze napisane zostały w latach 1825–1826, wydane zaś w Moskwie w 1826 razem z Sonetami odeskimi oraz przekładem sonetu V (Widok gór ze stepów Kozłowa) na język perski w zbiorze pod tytułem Sonety. Utwory stanowią pierwszy cykl sonetów w literaturze polskiej, a także zapoczątkowały „sonetomanię” wśród pisarzy epok romantyzmu i Młodej Polski, którzy naśladowali oraz nawiązywali do dzieła Mickiewicza. Wiersze zawierają motto pochodzące z West–östlicher Divan Johanna Wolfganga von Goethego („Wer den Dichter will verstehen, Muss in Dichters Lande gehen”) i dedykowane są „towarzyszom podróży krymskiej”. Towarzyszami byli generał Iwan de Witt, jego tajny agent przedstawiający się jako przyrodnik Aleksandr Boszniak, również agentka i kochanka de Witta Karolina Sobańska, jej mąż Hieronim Sobański i brat Henryk Rzewuski.
Sonety Stepy akermańskie Cisza morska Żegluga Burza Widok gór ze stepów Kozłowa* Bakczysaraj Bakczysaraj w nocy Grób Potockiej Mogiły Haremu* Bajdary Ałuszta w dzień Ałuszta w nocy Czatyrdah* Pielgrzym* Droga nad przepaścią w Czufut-Kale* Góra Kikineis* Ruiny zamku w Bałakławie Ajudah