Wraz z Tadeuszem Bairdem i Kazimierzem Serockim stworzył w 1949 „Grupę 49", która formalnie stawiała sobie za cel wprowadzenie do polskiej muzyki zasad socrealizmu, a faktycznie tworzyła muzykę utrzymaną w estetyce neoklasycznej, niekiedy nawet – jak w przypadku kantaty Dwa miasta na dwa chóry i orkiestrę Krenza – „futurystyczno-mahlerowskiej”.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 2-2-17).
Utwory (wybór) I kwartet smyczkowy (1943) Tryptyk na głos i fortepian (1946) Symfonia nr 1 (1947–1949) Serenada klasyczna na małą orkiestrę (1950) Dwie śpiewki (smutna i wesoła) na chór a cappella (1950) Kwartet na flet, obój, klarnet i fagot (1950) Dwa miasta, kantata na dwa chóry i orkiestrę (1950) Taniec symfoniczny na orkiestrę (1951) Serenada wiejska na małą orkiestrę (1951) Rapsodia na orkiestrę smyczkową, ksylofon, tam-tam, kotły i czelestę (1952) Concertino na fortepian i małą orkiestrę (1952) Musica per clarinetto solo (1958) Capriccio na 24 instrumenty (1961–1962) Messa breve per coro e campane (1982) Maski – tryptyk symfoniczny na orkiestrę (1982–1985) Musica da camera (Quartetto No.