thumb|left|Mihály Vörösmarty Mihály Vörösmarty [] (ur. 1 grudnia 1800 w Pusztanyék, zm. 19 listopada 1855 w Peszcie) – węgierski poeta, pisarz i tłumacz.
Życiorys Mihály Vörösmarty urodził się w szlacheckiej, katolickiej rodzinie, jego ojciec był zarządcą u Nádasdych. Mihály uzyskał staranne wychowanie u cystersów w Székesfehérvárze i u pijarów w Peszcie. Śmierć ojca w 1817 spowodowała ruinę materialną rodziny i skrajną biedę. Vörösmarty zdołał jednak dzięki pracy jako guwerner u Perczelich opłacić swe akademickie wykształcenie w Peszcie.
Niespełniona miłość do Etelki Perczel sprawiła, że Vörösmarty bez pamięci oddał swój poetycki talent w służbę patriotyzmu. Z tego czasu pochodzi Szózat („Wezwanie”, 1826), które stało się węgierską pieśnią narodową, dramat Salomon i epos Zalán futása („Ucieczka Zalana”, 1824) który stanowi granicę pomiędzy literaturą oświecenia i romantyzmu na Węgrzech. To za jej sprawą Vörösmarty został uznany przez Karola Kisfaludyego i innych romantyków za jednego z czołowych przedstawicieli tego prądu.