mały|upright|Grób rodziny Kierbedziów na Starych Powązkach w Warszawie|alt=Duży grób na tle zielonych drzew. Jest to grobowiec rodzinny rodziny Kierbedziów. Grób ma kształt graniastosłupa z mosiężnymi literami i okrągłym portretem Stanisława Kierbedzia. Na dole grób jest szerszy, o prostych geometrycznych kształtach. Eugenia Kierbedź z domu Kierbedź herbu Ślepowron (ur. 1855 w Petersburgu, zm. 10 lipca 1946 w Rzymie) – polska filantropka, fundatorka gmachów użyteczności publicznej w Warszawie, honorowa obywatelka m.st. Warszawy (1929). Od 1909 przebywała na emigracji we Włoszech.
Życiorys Eugenia Kierbedź była córką inż. Stanisława Kierbedzia i żoną swego stryjecznego brata inż. Stanisława Kierbedzia, syna Hipolita. Od 1909 mieszkała w Rzymie. Z funduszu zapisanego przez jej męża na cele społeczne ufundowała w 1914 gmach Biblioteki Publicznej w Warszawie przy ul. Koszykowej 26–28 i gmach Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie przy Wybrzeżu Kościuszkowskim 37, również w 1914. Budynek biblioteki zaprojektował Jan Fryderyk Heurich, a budynek szkoły Alfons Emil Gravier.