Wzór kwiatowy – zapis służący do przedstawienia budowy morfologicznej kwiatu za pomocą symboli, liter i liczb. Informuje o liczbie elementów w poszczególnych okółkach kwiatu oraz o ich zrastaniu się, a także o położeniu dna kwiatowego względem zalążni.

Stosowane są następujące oznaczenia: P – okwiat pojedynczy, tj. niezróżnicowany na kielich i koronę (perigonium, perianthium) E – kieliszek (epicalyx) K – kielich (calyx) C – korona (corolla) A – pręcikowie (androeceum) G – słupkowie (gynaeceum) Liczby umieszczane w indeksie dolnym po poszczególnych literach oznaczają liczbę elementów w okółku, np. C5 oznacza koronę o 5 płatkach, K3 oznacza kielich o 3 działkach. Jeżeli elementów danego typu jest więcej niż 12, to zamiast podawania ich liczby (która najczęściej jest wówczas zmienna nawet w różnych kwiatach tej samej rośliny), pisze się znak nieskończoności (), który czytamy wiele albo liczne. Obecnie panuje tendencja do zastępowania tego znaku literą "n".