Poza dużymi dziełami literackimi w wydawnictwie publikowane były żydowskie czasopisma, a wśród nich czołowe dzienniki warszawskie („Fołks-Cajtung”, „Hajnt”, „Der Moment”) oraz warszawski tygodnik „Literarisze Bleter”.

Rakowski sympatyzował z KPP, co przejawiało się w wydawanych czasopismach („Iberboj”, „Welt Iberblik”). W wyniku tej działalności oraz za swoje poglądy został osadzony w 1937 r. w obozie w Berezie Kartuskiej.

W czasie drugiej wojny światowej i później przebywał w Związku Radzieckim, aż do 1956 r.

Działalność powojenna Po powrocie do Warszawy w 1956 r. kontynuował działalność wydawniczą, podejmując na nowo współpracę z prasą żydowską. W 1960 r. opublikował dwutomowy przekład niemieckiej powieści L. Feuchtwangera Die Jüdin von Toledo (jako Di jidisze tochter fun Toledo)Dane bibliograficzne w bazie worldcat.org.. W 1967 r. Związek Literatów Polskich urządził mu jubileusz 50-lecia. Działał w Towarzystwie Społeczno-Kulturalnym Żydów w Polsce.

Rakowski był dwukrotnie żonaty. Imię i nazwisko pierwszej żony nie jest znane. Jego drugą żoną była Chana z domu Cypina.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski przez Kazimierza Rusinka.