thumb|Le Corbusier zbudował w Firminy modernistyczny blok mieszkalny Unité d’habitation, 1967. Budynek został wyposażony w stropodach, czyli taras dachowy do rekreacji mieszkańców. thumb|Nowa Galeria Narodowa w Berlinie, arch. Ludwig Mies van der Rohe, 1968. Stropodach unosi się w powietrzu nad ziemią na prawie niewidocznych słupach (fr. pilotis), efekt wizualny i funkcjonalny jest osiągnięciem architektury modernizmu. thumb|Widok miasta Aszdod – widoczne stropodachy Stropodach – strop nad ostatnią kondygnacją budynku, który spełnia jednocześnie rolę dachu; jest to dach płaski. Cechą charakterystyczną takiego rozwiązania jest brak poddasza. Ze względów konstrukcyjnych i fizycznych (układ warstw) stropodachy dzieli się na:
stropodachy pełne – stosowane częściej w budownictwie przemysłowym. stropodachy wentylowane – uważane za poprawne rozwiązanie dla budownictwa mieszkaniowego
Stropodachy pełne zbudowane są z następujących warstw: warstwa konstrukcyjna (strop lub inny element nośny dachu np. trapezowa blacha fałdowa) warstwa paroizolacji (nie zawsze stosowana;