mały|Twardościomierz Brinella
Skala twardości Brinella – skala oznaczania twardości metali na podstawie testu dokonanego metodą opracowaną przez szwedzkiego inżyniera Johana Augusta Brinella w 1900 roku. Twardość w skali Brinella oznacza się HBWPN-EN ISO 6506-1:2008. i leży w zakresie od 3 do 650. Metoda Brinella należy do prób niszczących z uwagi na duży rozmiar odcisku. Najczęściej stosowana jest przy odbiorze materiałów hutniczych. Procedurę dokonywania pomiarów opisuje Polska Norma PN-EN ISO 6506.
thumb|240px|Zasada pomiaru Metoda Brinella należy do grupy statycznych metod penetracyjnych. W metodzie pomiaru twardości Brinella w próbkę metalu wciska się kulkę z węglików spiekanych (dawniej kulkę stalową). Średnica kulki (1, 2,5, 5 i 10 mm), czas obciążenia (od 10 s dla stali do 60 s miękkich stopów) oraz siła docisku (1-3000 kgf), zależy od rodzaju materiału i grubości próbki.
Twardość HBW oblicza się z zależności: HBW = siła obciążająca (w kgf – obecnie używa się wartości w niutonach)/powierzchnia odcisku (w mm²).
Twardość oblicza się też na podstawie średnic kulki i odcisku:
gdzie: = siła obciążająca [N], = średnica kulki [mm], = średnica odcisku [mm].