op. 8 Trio g-moll (1828 lub 1829) na skrzypce, wiolonczelę i fortepian – dedykowane ks. Antoniemu Radziwiłłowi, wiolonczeliście-amatorowi (à son Altesse Monsieur le Prince Antoine Radziwill)Fréd. Chopin, Premier Trio pour Pianoforte, Violon et Violoncelle, œuv. 8, Leipzig po 1841. op. 9 Nokturny (1832) 1. b-moll 2. Es-dur 3. H-dur op. 10 12 etiud (1829–1832) – dedykowane Lisztowi (à son ami Franz Liszt) 1. C-dur 2. a-moll 3. E-dur 4. cis-moll 5. Ges-dur 6. es-moll 7. C-dur 8. F-dur 9. f-moll 10. As-dur 11. Es-dur 12. c-moll (Rewolucyjna) op. 11 Koncert fortepianowy e-mollKoncert e-moll op.11 jest dziełem późniejszym od Koncertu f-moll op.21; numer opusowy jest w tu wypadkową kolejności wydawania utworów. Stąd wynikają też częste nieporozumienia między zwolennikami któregoś z koncertów. Znawcy przeważnie uznają Koncert e-moll za bardziej dojrzały. (1830) – dedykowany Friedrichowi Kalkbrennerowi op. 12 Wariacje B-dur na temat „Je vends des Scapulaires” z opery Ludovic Hérolda-Halévy’ego (1833) op. 13 Fantazja na tematy polskie A-dur (1828) na fortepian i orkiestrę;