Utwór ten przełożył na język polski Józef WaczkówAndrej Sládkovič, Maryna. Przełożył i wstępem opatrzył Józef Waczków, Warszawa 1973.. Pavol Országh Hviezdoslav spożytkował decymę złożoną z krótkich wersów w utworze Zabehávam v cudzie háje z cyklu Stesky 1.
Zabehávam v cudzie háje poézie, v cudzí sad. Ach, v tých našich pustota je, tesknota je, mrak i chlad; smutno tam i pipíšatku, čo má rado húšť-púšť, z chládku volá na pľušť piskľave: nietožeby spevnej vtači, čo sa teší, škádli, ráči, drozdu tak či penkave.
W literaturze czeskiej Strofy dziesięciowersowej nie zabrakło w literaturze czeskiej XIX wieku. Jaroslav Vrchlický użył strofy dziesięciowersowej w balladzie francuskiej Balada o vlasech mojí paní:
Buď veleben tvůj hustý, dlouhý vlas, jenž zlata lavinou se k skráním řítí, ve slunce záři plane nad topas, a v stínu když tvé ouško musí krýti, jak lísky kůra leskne se a svítí! Víc vůní v něm než v jižní noci jest, víc jisker v něm než na obloze hvězd, jak lilje kmitá jím tvůj bílý vaz. Ó, nech mne u tvých nohou věčně sníti – tvůj hladit vlas jest líp než víno píti!
Z kolei Svatopluk Čech posłużył się decymą w części dziewiątej poematu Lešetínský kovář.