Mimo że Wieluń stracił swoją pozycję jedynego pomostu pomiędzy Wielkopolską a Małopolską, odbywały się tu liczne zjazdy i spotkania. W 1416 i 1418 roku prowadzono w tym mieście rozmowy z przedstawicielami Zakonu Krzyżackiego. Prymas Polski Mikołaj Trąba ogłosił tu w 1420 r. statuty synodalne, zawierające akcenty antyhusyckie. Natomiast w 1424 r. król Władysław Jagiełło wydał tzw. edykt wieluński skierowany przeciw husytom.
W XVII wieku w ziemi wieluńskiej szlachta stanowiła 2,45% mieszkańcówJolanta Choińska-Mika, Między społeczeństwem szlacheckim a władzą. Problemy komunikacji: społeczności lokalne – władza w epoce Jana Kazimierza, Warszawa 2002, s. 20.. thumb|skala|Herb ziemi wieluńskiej z 1410 r.
Herb Ziemia wieluńska miała własny herb w postaci baranka z chorągiewką i krzyżem, podczas gdy herb województwa przedstawiał pół orła czarnego w czerwonym polu i pół lwa czerwonego w żółtym polu, w koronie złotej, pokrywającej obie głowy. Jan Długosz o chorągwi sieradzkiej w bitwie pod Grunwaldem napisał następująco:thumb|skala|Chorągiew ziemi wieluńskiej z bitwy pod Grunwaldem (1410)
Herb ziemi wieluńskiej znajduje się na nagrobku Władysława II Jagiełły na Wawelu.